Sandra over haar opname bij het Centrum voor Veerkracht en Stabiliteit

"Vorig jaar kreeg ik een psychose", vertelt Sandra. "Ik leefde wekenlang in enorme angst. Ik was ervan overtuigd dat mensen achter me aan zaten en mij iets wilden aandoen. Mijn vriendinnen maakten zich grote zorgen en uiteindelijk ben ik opgenomen op de High & Intensive Care (HIC).”

Na drie weken mocht Sandra weer naar huis. Ze probeerde met medicatie haar leven weer op te pakken en ging voorzichtig weer aan het werk. “Maar dat ging helemaal niet. Ik raakte in een depressie. Zelfs de kleinste dingen kostten me ontzettend veel moeite. Het liefst lag ik de hele dag onder een dekentje op de bank."

"Ik was blij dat iemand zag hoe slecht het met me ging"

Samen met haar psycholoog en het FACT-team werd besloten dat Sandra meer nodig had dan ambulante behandeling alleen. "Eigenlijk was ik opgelucht. Ik voelde zelf ook dat het zo niet langer ging. Ik was vooral blij dat iemand zag hoe slecht het met me ging."

Sandra werd opgenomen op de kliniek van het Centrum voor Veerkracht en Stabiliteit (CVS) in Breda. Al snel merkte ze dat de combinatie van behandeling en dagelijkse routine haar goed deed. Na drie weken volgden aansluitend tien weken deeltijdbehandeling. "Juist die combinatie was voor mij heel waardevol. Ik viel niet ineens terug naar huis zonder structuur."

Bij CVS draaide Sandra mee in het dagprogramma. Therapieën werden afgewisseld met gewone dagelijkse taken. "Ik hielp met koken, deed boodschappen, bracht de vuilnis weg of ruimde de keuken op. Dat lijken misschien kleine dingen, maar als je depressief bent, zijn juist die dingen ontzettend moeilijk."

“Ik ben veel minder streng voor mezelf”

Tijdens de behandeling leerde Sandra iets belangrijks.” Ik ben behoorlijk perfectionistisch. Bij CVS leerde ik dat niet alles perfect hoeft. Dat het niet erg is als het huis een keer wat rommeliger is. Dat ik kleine stapjes mag zetten. Ik ben nu veel minder streng voor mezelf."

Na de opname startte Sandra direct met deeltijdbehandeling. Vier dagen per week volgde ze groepsbehandelingen, creatieve therapie, muziektherapie, psychomotorische therapie en leefstijl- en herstelmodules. "Voor mij voelde het bijna alsof ik weer naar mijn werk ging. Ik maakte iedere ochtend mijn lunch klaar en ging op pad. Dat gaf me weer ritme."

Ondertussen pakte ze ook thuis steeds meer op. "Op een gegeven moment ging ik weer zelfstandig boodschappen doen. Dat was daarvoor echt onmogelijk. Daarna volgden steeds meer gewone dingen en ben ik zelfs weer aan het werk. De uren bouw ik langzaam  op. Ik heb weer zin in dingen en kijk weer vooruit."

"Schaam je niet om hulp te vragen"

Aan mensen die twijfelen over een behandeling bij CVS wil Sandra graag iets meegeven. "Ik vond het vooraf best spannend. Je denkt al snel: nu ben ik echt een ggz-cliënt. Maar die schaamte is helemaal niet nodig.  Je ontmoet gewone, leuke mensen die allemaal tijdelijk hulp nodig hebben. We hebben het ook echt gezellig gehad met elkaar. Dus schaam je niet en vraag om hulp.”